มันคงดี หากสิ่งทำ
ได้คำตอบ
ดังที่ชอบ ไม่ตรงข้าม กับ
ความฝัน
สิ่งทุ่มเท เธอเห็นค่า
รักษามัน
ใจของฉัน คงมีแรง
จะแข่งเดิน
มันตรงข้าม กับภาพร่าง
อย่างสิ้นเชิง
รักถูกเพลิง เฉยชาเข้า
เผาห่างเหิน
ไร้ความหมาย
ต้องทุกข์ทน
เพราะโดนเมิน
จนสุดเกิน ไม่ไหวรั้น
ดันทุรัง
ไม่เคยเลย จะได้รับ
หรือกลับคืน
ทนกล้ำกลืน มองความรัก
ถูกกักขัง
การยอมแพ้ คือทางออก
บอกใจฟัง
เพราะที่นั่ง ในหัวใจ
ไม่เจอแวว
เคยคิดว่า คุณความดี
จะมีสิทธิ์
และพิชิต ใจเธอได้
จากท้ายแถว
แต่วันนี้ เข้าใจซึ้ง ถึง
ต้องแจว
เพราะมันแผ่ว หมดแรงสู้
รู้ต้องพอ

Comment

Comment:

Tweet